Przemoc seksualna w niniejszym artykule będzie definiowana jako wszelka forma ingerencji w seksualność drugiego człowieka bez jego zgody poprzez użycie przymusu, bez względu na relację łączącą z ofiarą czy kontekst sytuacyjny zdarzenia. Owe wymuszenie może przyjąć najróżniejsze formy – od szantażu, przez groźby aż do bezpośredniego wymiaru fizycznego czy werbalnego naruszenia. Przemoc seksualna jest bardzo często połączona z innymi formami przemocy, dlatego też zdarzają się sytuacje, kiedy niestety zostaje ona – celowo czy też nie – pomijana. 

Zagadnieniem niezwykle trudnym jest przemoc seksualna dotykająca najmłodszych, czyli dzieci. Ta grupa wiekowa cechuje się charakterystyczną, szczególną wrażliwością poprzez częstą niemożnością własnej obrony, nieporadnością, podatnością na uwikłanie rodzinne (wykorzystanie kazirodzcze) oraz brakiem otrzymywania edukacji seksualnej ze strony dorosłych w postaci nauki, jakie zachowania ze strony innych osób są niedopuszczalne. 

Zarówno wobec osób dorosłych, jak i dzieci bezpośrednimi oznakami doświadczenia zgłoszonej przemocy seksualnej będą wszelkiego rodzaju urazy mechaniczne stref intymnych (genitaliów) w postaci otarć, zadrapań czy siniaków. Do bezpośrednich oznak będą zaliczały się również doznane zakażenia, choroby przenoszone drogą płciową w postaci AIDS, HIV, kiły, a także pojawienie się ciąży u kobiet i nastolatek. 

Konsekwencje w wymiarze behawioralnym, a szczególnie psychologicznym będą najczęściej dużo trudniejsze do zaobserwowania i zdiagnozowania, ponieważ wiele z nich pokrywa się z innymi zaburzeniami psychicznymi. Poniżej przedstawiona została Państwu lista wybranych cech charakterystycznych zachowania osób dorosłych doświadczonych przemocą seksualną (1), jak również nastolatków i dzieci (2): 

1) Obniżony nastrój, apatia, drażliwość, poirytowanie, płaczliwość, zaburzenia kontroli emocji w tym złości, ogólne wycofanie z relacji społecznych i strach przed obcymi, trudności w sferze zawodowej, obniżona koncentracja, zaburzony rytm snu, zaburzenia odżywiania, zaburzenia cykli menstruacyjnych u kobiet, najczęściej obniżone libido lub jego całkowity brak, nadużywanie substancji psychoaktywnych, obwinianie się i niskie poczucie własnej wartości, myśli rezygnacyjne 

2) Obniżony nastrój, apatia, drażliwość, poirytowanie, płaczliwość, zaburzenia kontroli emocji w tym złości, ogólne wycofanie z relacji społecznych i strach przed obcymi, trudności w nauce i przystosowaniu szkolnym, brak czerpania radości z zabawy, obniżona koncentracja, zaburzony rytm snu oraz koszmary senne w tym strach przed ciemnością, zaburzenia odżywiania, poczucie trwania w obcym ciele, uporczywa masturbacja lub częste dotykanie się w miejscach intymnych, częste bóle głowy i brzucha (somatyzacja), nieuzasadnione wymioty, zaburzenia cykli menstruacyjnych u nastolatek, obniżone libido lub jego całkowity brak, nadużywanie substancji psychoaktywnych, obwinianie się i niskie poczucie własnej wartości, bardzo długie okresy przebywania w wannie czy prysznicu (symboliczna chęć “zmycia swojego brudu”), myśli rezygnacyjne czy samobójcze, zachowania antyspołeczne.