„Jak styl pozabezpiecznego przywiązania przekształcić w styl bezpieczny przywiązania będąc w związku?” – Piotr Urbaniak
Zmiana stylu przywiązania z pozabezpiecznego na bezpieczny jest procesem wymagającym świadomości, pracy nad sobą i wsparcia ze strony partnera a czasem specjalisty. Choć styl przywiązania kształtuje się w dzieciństwie, dorosłość daje możliwość zmiany dzięki neuroplastyczności mózgu i odpowiednim praktykom.
Poniżej przedstawię kilka ważnych punktów na drodze zmiany swojego stylu. Pracę nad
zmianą porównałbym do biegu na dystansie maratońskim niż sprincie. Ważna jest
konsekwencja i danie sobie czasu na praktykę.
1. Świadomość własnego stylu przywiązania
Pierwszym krokiem do zmiany jest zrozumienie swojego stylu przywiązania oraz jego
wpływu na zachowanie w relacjach. Kluczowe pytania, które warto sobie zadać:
● Jak reaguję na bliskość i oddalenie w związku?
● Czy odczuwam lęk przed odrzuceniem lub nadmierną potrzebę kontroli?
● Czy unikam emocjonalnej bliskości lub stawiam na nadmierną niezależność?
Zrozumienie własnych wzorców zachowań pozwala na ich świadomą modyfikację.
2. Komunikacja w związku
Otwarta i szczera komunikacja z partnerem to podstawa zmiany. Osoby z pozabezpiecznym stylem przywiązania mogą:
● Uczyć się jasno wyrażać swoje potrzeby emocjonalne.
● Słuchać partnera i empatycznie odpowiadać na jego uczucia.
● Unikać impulsywnych reakcji wynikających z lęku lub unikania bliskości.
Przykład: Zamiast obwiniać partnera o brak zainteresowania, warto powiedzieć: „Czuję się
trochę zaniedbany i potrzebuję więcej czasu razem”.
Często w psychoterapii par ludzie doświadczają korekcyjnych doświadczeń poprzez naukę i
praktykowanie mówienia do partnera. W EFT, czyli terapii skoncentrowanej na emocjach
mówi się o rozmowach D.U.Z. czyli dostępny emocjonalnie tj. umiejętność otwarcia i
przyjmowania emocji drugiej osoby, Uwrażliwiony tj. umiejętność empatyzowania i
zauważania emocji oraz zaangażowania czyli umiejętność autentycznej uwagi kierowanej na partnera.
Taka rozmowa sprzyja jasnemu wyrażaniu swoich delikatnych uczuć przy
jednoczesnym doświadczeniu poczucia bezpieczeństwa. Czasem takie doświadczenie jest
możliwe wyłącznie w terapii. Niemniej jednak praktyka takiego stylu rozmawiania pomaga w budowaniu bezpiecznej więzi.
3. Budowanie zaufania
Osoby z lękowym lub unikającym stylem przywiązania często mają trudności z zaufaniem.
Kluczowe kroki w budowaniu zaufania:
● Stopniowe otwieranie się na partnera, dzielenie się uczuciami i obawami.
● Ustalanie realistycznych oczekiwań wobec partnera i siebie.
● Wzmacnianie przekonania, że można być akceptowanym i kochanym bezwarunkowo.
4. Praca nad regulacją emocji
Osoby z pozabezpiecznymi stylami często doświadczają silnych emocji, które wpływają na
ich zachowanie. Warto pracować nad ich regulacją:
● Techniki mindfulness: Ćwiczenia uważności pomagają zyskać dystans do trudnych
emocji.
● Techniki relaksacyjne: Głębokie oddychanie lub medytacja zmniejszają napięcie i
lęk.
● Psychoterapia: Szczególnie pomocna może być terapia skoncentrowana na
emocjach (EFT) lub terapia poznawczo-behawioralna (CBT), które uczą radzenia
sobie z negatywnymi schematami myślenia.
5. Praca nad bliskością fizyczną
Bliskość fizyczna, taka jak przytulanie, trzymanie za ręce czy kontakt wzrokowy, uwalnia
oksytocynę i wzmacnia poczucie więzi. Dla osób unikających bliskości może to być trudne,
dlatego warto zacząć od małych kroków i stopniowo budować komfort w kontakcie
fizycznym.
6. Wybór wspierającego partnera
Zmiana stylu przywiązania jest łatwiejsza w relacji z osobą o bezpiecznym stylu
przywiązania. Taki partner:
● Reaguje na potrzeby emocjonalne spokojnie i empatycznie.
● Wykazuje cierpliwość i gotowość do wspólnej pracy nad relacją.
● Daje poczucie stabilności i bezpieczeństwa.
Jeżeli twój partner nie będzie potrafił wspierać Cię w pracy nad sobą rozważ psychoterapię.
7. Praktyka samoakceptacji
Przyjęcie siebie z pełnym wachlarzem emocji i doświadczeń to klucz do zmiany. Ćwiczenia
zwiększające samoakceptację np.:
● Prowadzenie dziennika emocji, by lepiej rozumieć swoje potrzeby.
● Powtarzanie pozytywnych afirmacji, np. „Zasługuję na miłość i bliskość”.
● Skupienie się na swoich mocnych stronach i sukcesach w relacjach.
8. Czas i konsekwencja
Zmiana stylu przywiązania to proces długotrwały. Nie warto oczekiwać natychmiastowych
rezultatów. Ważne jest, aby być cierpliwym wobec siebie i swojego partnera, doceniać każdy postęp i być konsekwentnym w działaniach.
Podsumowanie
Zmiana stylu przywiązania z pozabezpiecznego na bezpieczny jest możliwa dzięki
świadomej pracy nad sobą, wsparciu partnera i ewentualnie terapii. Choć proces ten może
być wymagający, nagrodą jest zdolność do budowania zdrowych, trwałych i
satysfakcjonujących relacji.