MARZENA_POPIÓŁKOWSKA_kolo

Marzena Popiółkowska

Psycholog, Psychoterapeuta

Marzena Popiółkowska

Psycholog, psychoterapeuta systemowy

Rozumiem jak trudną decyzją jest powierzenie drugiej osobie swoich intymnych przeżyć, smutku, bólu, otwarcia się przed kimś obcym i pokazania najbardziej intymnej części swojego wnętrza. Wiem jakie to trudne, dlatego też na spotkaniu z tobą staram się być jak najbardziej empatyczna, wyrozumiała, otwarta na przyjęcie twojej opowieści, dotknięcia twojego bólu, przeżycia wraz z tobą twojego cierpienia. W mojej pracy pomagam mierzyć się z trudnościami życia codziennego, jestem przy tobie gdy płaczesz lub opowiadasz mi o swoich miłych chwilach. Staram się być w twojej teraźniejszości ,,tu i teraz” z twoimi uczuciami, myślami, łączyć różne elementy, nazywać je, nadawać im znaczenie. 

Ukończyłam kierunek psychologii na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu o specjalności psychologia kliniczna zakończony obroną pracy badawczej w temacie osób  dorastających w rodzinach z problemem alkoholowym.

Jestem terapeutą systemowym, co oznacza że pracuje z całym systemem rodzinnym. Zwracam szczególną uwagę na relacje pomiędzy poszczególnymi członkami systemu, np. pomiędzy partnerami, między nastolatkiem a rodzicem, pomiędzy twoją  relacja z okresu dzieciństwa a osobą znaczącą itp. Na naszej drodze już od urodzenia aż do końca dni pojawiają się osoby, które wpływają w jakimś stopniu na nasze życie, a my na nich – tworząc relacje. Podejście systemowe  skupia się na zasobach, które posiadamy, pomaga też zmienić narrację w opowieściach które niesiemy ze sobą przez życie.

Odbyłam najróżniejsze szkolenia by poszerzyć swoją wiedzę oraz zdobyć różnorakie narzędzia do pracy takie jak np.

-wewnętrzne szkolenie EFT  ,,Terapia Par Oparta na Emocjach” w WCT PiR w Poznaniu, gdzie obecnie  pracuję.

– szkolenie ,,Terapia Par we współczesnej praktyce psychologicznej”, gdzie poznałam rekomendowane metody terapii par w kontekście nowych zjawisk w funkcjonowaniu psychospołecznym

– warsztaty ,,Psychoterapia Par i Małżeństw” w Wielkopolskim Instytucie Psychoterapii, które dodatkowo wzbogacają moją wiedzę w pracy z parami

-warsztaty ,,Wewnętrzny spokój ciała i umysłu”, gdzie poznałam wspaniałe techniki relaksacji, dzięki którym możliwe jest np. pozbycie się uporczywego bólu w okolicy pleców, związanego z chronicznym napięciem mięśni i gromadzeniem się stresu właśnie w tych okolicach;

-warsztaty ,,Pracy z negatywnymi myślami’, których tak często doświadczamy i które utrudniają nam oglądanie otaczającego nas świata z obiektywnej, prawdziwej perspektywy przysłonięte szarością naszego smutku;

– webinary na temat zachowań samobójczych dzieci i młodzieży oraz jak rozpoznać kryzys presuicydalny.

-warsztaty ,,Nauki asertywności” które pomagają niektórym  nieraz po raz pierwszy w życiu powiedzieć ,,Nie” w sytuacji, w której jest to niezbędne i  zarazem potrzebne w stawianiu własnych granic dla ochrony otaczającej ich intymnej przestrzeni 

-kursy doszkalające: Terapia poznawczo-behawioralna, Terapia schematów oraz Mindfulness-trening uważności

-szkolenia: ,,Terapia dzieci i młodzieży z zaburzeniami lękowymi”, ,,Trening redukcji lęku i stresu u dziecka”  

oraz inne, które dały mi możliwość pogłębienia wiedzy oraz korzystania z wielu narzędzi potrzebnych do pracy z drugim człowiekiem. 

Każda osoba , która przychodzi do gabinetu przynosi swoją własną historię , swój indywidualny  bagaż przeżyć i doświadczeń. Ja jako terapeuta staram się elastycznie wykorzystać narzędzia terapeutyczne w mojej  pracy. Dlatego też nie poprzestaje na nauce i doskonaleniu się i cały czas poszerzam swoją wiedzę o kolejne warsztaty.

Gdy pracuje się z parą, trzeba koncentrować się na emocjach, nie na obszarach sporów, ważne jest aby odkryć  jakie emocje stoją za poszczególnymi zachowaniami. Bywa, że para patrzy na terapeutę z obawą, że będzie proponował im coś robić czego nie czują lub będzie trzymał stronę jednej z osób. Nic bardziej mylnego. W terapii par towarzyszy się osobom w podjęciu decyzji do zmiany, która ma nastąpić w relacji, a potem razem staramy się zrobić co w naszej mocy, aby dojść do miejsca w którym obie osoby będą czuły, że warto być razem i pracować dalej nad bezpieczną więzią i satysfakcjonującą relacją.  Dlatego też między innymi postulat neutralności, zawsze obowiązujący w terapii par jest szczególnie ważny. Neutralność ważna jest w stosunku do obojga z pary tak, aby nikt nie poczuł się  pominięty w swoim cierpieniu ani nie wyróżniony kosztem drugiej osoby. Staram się aby każdy miał takie same szanse wyrażenia swego bólu, żalu i oczekiwań. W pracy z parą pomaga się odnajdywać nowe rozwiązania dla starych problemów, pokazać i utrwalić nowe cykle zachowań, pomóc w identyfikacji wypartych pragnień i potrzeb, ustanowić więź emocjonalna w parze.

W swoim doświadczeniu zawodowym odbyłam praktyki w Centrum Medycznym  HCP w Poznaniu gdzie pracowałam  z osobami uzależnionymi od alkoholu i substancji psychoaktywnych. 

Doświadczenie zdobywałam również w świetlicy socjoterapeutycznej w pracy z dziećmi, które odnalazły tam swoje miejsce w przeciwieństwie do środowiska  domowego, co pozwoliło mi również bliżej poznać ich problemy. Towarzyszyłam terapeutom zajmującym się pracą z dziećmi z porażeniem mózgowym, autystycznych i zespołem Downa co zmotywowało mnie do odbycia kolejnych warsztatów  tym razem szkolenie  ,,Kids Skills” w Instytucie Psychologii i Edukacji w Poznaniu. Jest to program pracy z dzieckiem, za pomocą którego można skutecznie poradzić sobie z problemami emocjonalnymi, lękowymi i behawioralnymi, wykorzystując przy tym najbliższe otoczenie dziecka. Metoda pomocna w przezwyciężenie problemów takich jak agresja, wybuchy złości, złe nawyki, problemy ze snem, jedzeniem oraz zaburzeniem koncentracji. Prowadzę warsztaty z nastolatkami w bardzo trudnym dla nich okresie rozwojowym oraz  ich rodzicami, warsztaty z osobami starszymi, które tak jak potrafią  radzą sobie z bilansem życia i jednocześnie jeszcze wielką chęcią wykorzystania aktywnie każdej chwili. 

Prywatnie jestem żoną i matką dwojga już prawie dorosłych synów.  Wiem jak trudne mogą być początki macierzyństwa, a także podjęcie nauki przez dziecko w pierwszej klasie lub bunt nastolatka i ,,trzaskanie drzwiami”. Doświadczyłam również opuszczenia przez syna domu rodzinnego, ,,syndromu pustego gniazda “, straty Ojca i prawidłowego przeżycia żałoby, różnych kryzysów małżeńskich i rodzinnych… dlatego mam poczucie, że wspólnymi siłami, możemy pomyślnie przejść te trudne lecz normatywne kryzysy i momenty, które nieodzownie towarzyszą naszemu życiu. 

Pracuje w oparciu o Kodeks Etyczno-Zawodowy Psychologa a swoją pracę poddaję systematycznej superwizji.